Het lastigste aan voorbereid zijn is dat het verloopt
Iedereen die Readinity test, komt binnen met een half afgemaakt plan van drie jaar geleden. Het gat zit niet in kennis — het zit in onderhoud, en niets in deze categorie behandelt dat als de hoofdtaak.
We begonnen met een planner. Zes weken testen maakten er een onderhoudstool van, omdat elk huishouden dat we spraken al eens een plan had gemaakt. Het water was gekocht. De documenten waren gescand. Daarna werd er niets meer aangeraakt, en hield het plan stilletjes op waar te zijn.
Batterijen lopen leeg in de kast. Medicijnen verlopen. Mensen verhuizen, telefoonnummers veranderen, een kind groeit uit de kleren in de noodtas. Een plan is een bewering over een huishouden, en huishoudens schuiven op.
Daarom werd de vervaldatum een volwaardig object in plaats van een herinneringsfunctie. Elk item in een Readinity-plan heeft een datum en een eigenaar, en het eerlijke antwoord van de app op ‘zijn we er klaar voor?’ is een lijst van wat er is opgeschoven sinds je voor het laatst keek.
Het ongemakkelijke gevolg is dat de app je regelmatig slecht nieuws moet brengen zonder ruis te worden die je dempt. Onze huidige regel: één maandelijkse samenvatting, en alleen een onderbreking voor dingen die in een noodgeval falen — verlopen medicijnen, een lege zaklamp, een contactnummer dat niet meer werkt.
Het veranderde ook wat we in tests meten. Niet hoeveel plannen er gemaakt zijn — hoeveel plannen na negentig dagen nog kloppen. Dat getal is veel minder flatteus, en veel nuttiger.